Enkele smaakmakers zijn:

• De grote reis (Het Paleis)
  Kinderen reizen als echte ontdekkingsreizigers in een bus naar onbekende en nieuwe oorden, van warme Spaanse steden tot het koude Alaska.
• Abdullah Bhaija
  Alias Marrakchi, die een jazzy brug bouwt tussen Marrakech en Antwerpen.
• Koestermomenten
  Samen met pianist Andy Willems vertelt Amaryllis Temmerman kleine verhalen over een lach en een traan. Kleinkunst van de bovenste plank.
• Het Raam (lAmpekAp)
  Langs de Meir, Wapper en Graanmarkt lichten ’s avonds verschillende ramen op. Je gluurt binnen in woonkamers uit de jaren ’50 en wordt toeschouwer van een spannend moordverhaal. Volg het traject doorheen de stad en vind zo de dader.

Bekijk het volledige programma op www.24uurvanhetpodium.be.

Stap voor stap worden de jongeren die aan het project deelnemen klaargestoomd voor hun voorstelling. Eén van stappen in het proces: de confrontatie met een real audience. Daarom is er op woensdag 1 februari al een eerste toonmoment van ‘Crossing’, in de Pianofabriek in Sint-Gillis. Geen afgeronde voorstelling, maar een opwarmertje, een proevertje.

Benieuwd? Rep je op 1 februari om 18 uur naar GC De Pianofabriek, Forstraat 35, 1060 Sint-Gillis (Brussel).

Aansluitend op het eerste toonmoment wordt er in La Maison du Livre om 20 uur gedebatteerd over ‘Brussel, 21ste eeuw: Roma onder ons’. Sociaal werkers, juristen en bemiddelaars verschaffen uitleg over wie Roma zijn, voor wat ze zoal op de vlucht zijn en hoe ze proberen te overleven in de hoofdstad van Europa.

Nee, je moet voor een duurzame kerst niet per se geitenwollensokken onder de kerstboom leggen of een bord bruine linzen naar binnen werken aan de feesttafel. Eco is hip, en dat zal je geweten hebben! Het netwerk bewust verbruiken speelde ons een hele rist tips voor ecologisch verantwoorde eindejaarsfeesten door, en wij zetten de leukste hier op een rijtje. De Visie-redactie wenst je alvast deugddoende feestdagen en een onvergetelijk 2012!

Tip 1: je outfit

Fashionista’s hebben het al door: swappen is hot! Vis die miskopen uit je kleerkast en ga ze swishen of swappen met andere vrouwen. Niet gegarandeerd dat je naar huis komt met een spetterstuk, maar je verliest er ook helemaal niets mee.

Vind je daar je gading niet, stap dan eens over de drempel van een tweedehandswinkeltje. Dat zijn al lang niet meer de groezelige tentjes van weleer waar je vooral oubollige en stinkende kledingstukken uit overgrootmoeders tijd vindt. In veel steden en dorpen vind je in second hand stores de hipste kledingstukken, vintage en basic, en ook een heleboel originele en stijlvolle accessoires. Drie vliegen in één klap: unieke stukken in plaats van mainstream H&M, spotgoedkoop en ecologische verantwoord!

Tip 2: je looks

Nog een leuke: op de website I Love Eco vind je een overzicht van make-up en verzorgingsproducten met biologisch en plantaardig geteelde ingrediënten: een luxueuze lipgloss met 100 % natuurproducten, haarkleurcrème met plantaardige kleurstoffen (zoals henna, kamille en rabarber) of streelzachte onderhemdjes voor mannen, gemaakt van 100 % biologisch katoen? You name it!

Tip 3: cadeautjes

Hoe goed ook bedoeld: kerstcadeautjes belanden zo vaak in een kast of op zolder, op eBay of op een rommelmarkt. Wil je dit jaar duurzame geschenkjes vinden onder de kerstboom? Mogelijkheden te over.

Laat je vrienden, kennissen en familie weten wat je écht zou willen, of wat je echt nodig hebt. Weinig kans dat je cadeau dan in de prullenmand belandt. Wil je toch nog verrast worden, geef hen dan een aantal verschillende ideeën of een vage omschrijving (“iets van keukengerei” of “een roman of stripboek”). Zo blijft het spannend!

Met sommige cadeautjes maak je ook elders ter wereld mensen blij. Fairtrade producten smaken des te lekkerder als je weet dat ze niet gemaakt zijn voor een hongerloon, en de geschenkjes uit de wereldwinkel worden des te mooier dankzij die wetenschap. Op verschillende plaatsen zijn er ook solidaire kerstmarkten, waarbij de opbrengst gaat naar goede doelen en verenigingen.

Wie echt zelf geen nood heeft aan cadeautjes allerhande, kan ook vragen aan familie en vrienden om geld te geven aan een goed doel. Een voorbeeld: de ngo Wereldsolidariteit. Voor 12 euro geef je een boer in Afrika voedselzekerheid, voor 45 euro geef je een jonge vrouw in Azië een opleiding tot gezondheiswerker. Beter dan een extra paar geitenwollen sokken, toch?

Meer tips voor een duurzame kerst? Welke kerstboom kies je best, hoe versier je die op ecologische én originele wijze, wat tover je op de borden en wat te doen the day after Christmas?

We schrijven 1971. In het arbeidersgezin van Jan en Clara Debruycker gaat het leven zijn gewone gang, tot een wilde staking uitbreekt in de fabriek waar Jan werkt. Het gezin krijgt daardoor financiële problemen. Gelukkig krijgt de inwonende, op alles en iedereen kankerende opa nog een pensioen en werkt dochter Germaine in de GB van Mol. Maar dan raakt Germaine in verwachting van Luc, een universiteitsstudent die de stakingsbeweging is komen steunen. Wanneer na negen weken de staking afloopt, zal het leven van de Debruyckers nooit meer hetzelfde zijn.

Benieuwd? Een voorsmaakje in deze trailer:

Visie mag 5 duotickets en 10 soundtracks van de film weggeven! 
De wedstrijd is afgelopen.

De plaatsen langs de spoorverbinding herinneren aan dood en vernieling. Wat is er toen gebeurd? Wat is er veranderd sinds het einde van het conflict? De Rynck slaagde er zelfs in om met de kleindochter van Tito en de oud-adviseur van Milosevic te praten. Maar ook verhalen van gewone mensen komen aan bod in het boek.

De Tuin van Tito. 2011, uitgeverij EPO, 320 blz. Prijs; 24,50 euro.

Een straffe openingsscène die je al meteen kippevel bezorgt, ‘t is een kunst om er zo eentje te regisseren. Zeker wanneer het, zoals bij de Belgische filmkunstenaar Nicolas Provost, je allereerste langspeelfilm is. Opdracht geslaagd: we kunnen je verzekeren dat de eerste twee minuten van ‘The Invader’, vanaf morgen in de cinemazalen, op je netvlies en in je oren zullen blijven plakken. Een Afrikaanse vluchteling, Amadou, spoelt aan op een strand op het Italiaanse eiland Lampedusa. Naakte mensen snellen te hulp, een vrouw -topmodel Hannelore Knuts- kijkt nieuwsgierig toe hoe twee jonge mannen spartelen in de branding.

De film won op het filmfestival van Gent al de prijs voor ‘Beste Muziek/Sound Design’. Je moet de festivaljury vanaf de eerste seconde gelijk geven, door de spannende en dramatische, bijna epische score bij de openingsscène. Blijft aan je lijf plakken, en de toon van de film is meteen gezet.

Amadou (magistraal vertolkt door Issaka Sawadogo, die ook te zien was in ‘Swooni’) belandt in Brussel, Europese hoofdstad, op zoek naar een toekomst. Hij komt terecht in een milieu met gevaarlijke criminelen en zwartwerk. De Afrikaan richt al zijn hoop op een toevallige ontmoeting met een Belgische vrouw, waar hij verliefd op wordt. Amadou klampt zich vast aan één strohalm, één vrouw, één onrealistische droom binnen handbereik. Wat zoekt hij? Liefde, seks, een toekomst, geld, begrip, een droom?

Wat zij, Agnès (vertolkt door Stefania Rocca) wil, is van in het begin duidelijk: één ontmoeting (16+!), en that’s it. Het wordt pijnlijk om zien hoe naïef Amadou in zijn liefde en kansen blijft geloven. Het is niet wederzijds en dat zal het ook nooit worden. Agnès voelt zich zichtbaar ongemakkelijk bij de affectie van een eenmalig avontuurtje. Bij het afscheid in de auto zijn haar lippen te mooi en perfect opgemaakt om nog een afscheidskus te geven.

Een zoektocht naar een beter leven mondt uit in ontgoocheling, wraak en wanhoop.Een vriend wordt vermoord, Agnès is een onbereikbare droom, Europa blijkt niet het paradijs te zijn maar een continent van eenzaamheid, uitbuiting, hongerstakingen voor papieren, ellende. Hoe verloren kan je je voelen in een onbekende stad, tussen zoveel mensen die allemaal hun dagelijkse leventje leiden, terwijl het jouwe lijkt stil te staan?

Regisseur Nicolas Provost houdt de personages bewust vaag. Waar komen ze vandaag, wat is hun verleden, wat zoeken en willen ze? “Dit verhaal gaat ook niet over een Afrikaan. Het gaat over u en ik, over elke mens op zoek naar een plaats in de wereld.” Inderdaad. Ieder van ons zoekt een stuk vertrouwen, een sprankje hoop, en wordt daarin vaak net zo hard afgewezen als Amadou.

Verbeelding

Hoe het verhaal afloopt? Het adjectief “verrassend” is een understatement voor het einde van de film. “Zelf in te vullen” is ook van toepassing. “Alle versies zijn even interessant, je kan het verhaal zelf invullen”, vindt de regisseur. Keert Amadou terug naar zijn vertrouwde thuisland? Kan en wil hij dat? Vindt hij een uitweg uit het dal en een beetje menselijk vertrouwen? Stof voor een sequel, of misschien net niet. Maar van ons mag Provost nog wel meer films maken die net zo’n lust voor het oog, het oor en de verbeelding zijn.

Lieve Van den Bulck

The Invader (2011).
Regie: Nicolas Provost
Met: Issaka Sawadogo (Amadou), Stefania Rocca (Agnès), John Flanders, Serge Riaboukine e.a.
Een bijzondere vermelding voor Dieudonné Kabongo in de bijrol van de crimineel Omar. De acteur overleed onverwacht in oktober, tijdens een optreden in een cultureel centrum in Jette.
Muziek: Evgueni Galperine

In de zalen vanaf woensdag 23 november.

E-Chinees

Weet je echt wat het E-Chinees op het etiket van een voedselverpakking betekent? Op de expo wordt in het onderdeel ‘transformeren’ het etiket van een chocoladebroodje tot in de details ontleed. De E-nummers staan voor additieven, toegevoegde stoffen, die geen typische voedingsingrediënten zijn. E410 blijkt een verdikkingsmiddel gemaakt van johannesbrood, E475 slaat op vetzuuresters. En ook ‘bètacaroteen’ prijkt op het lijstje met ingrediënten, een kleurstof die onder andere in wortelen voorkomt. Toevoeging aan het broodje moet zorgen voor een meer goudgele kleur. En dat allemaal in een simpel chocoladebroodje…

Berg pistolets

De tentoonstelling staat ook stil bij onze manier van eten, en de toekomst van onze voedselvoorziening. Want de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) maakt zich zorgen: 1,6 miljard mensen op onze planeet neemt meer eten tot zich dan nodig, en aan de andere kant lijdt 800 miljoen mensen aan chronische ondervoeding.
Ergens op het parcours van de expo zweeft een net met 70 kg afval boven je hoofd. In een korte documentaire ernaast zie je een vrachtwagenchauffeur, die al 10 jaar lang het “broodafval” ophaalt in Brussel. Onaangeraakte stokbroden, boerenbroden, pistolets, nog maar 2 dagen oud en goed eetbaar, verdwijnen onverbiddelijk in de vuilniskar richting afvalverwerkingsproces. Om misselijk van te worden, die grootscheepse verspilling en afvalberg die we met z’n allen creëren.

Pizza met wormen

Zal het in 2050 mogelijk zijn om de voorspelde 9 miljard mensen allemaal een bord met gezond, smakelijk en duurzaam eten voor te schotelen? Het staat vast dat we daarvoor op zoek moeten naar nieuwe manieren van eten en produceren. Enkele van de mogelijkheden? Verticale boerderijen, zeg maar patattenvelden in een soort appartementsblokken. Of in laboratoria gekweekt vlees, gemaakt van dierlijke cellen. Of gaan we massaal insecten oppeuzelen of verwerken in voeding? Eiwitten van wormen kunnen blijkbaar perfect verwerkt worden in pizza.

Verder laten koks, kunstenaars, wetenschappers en food-lovers allerhande hun licht schijnen op het telen, eten, transformeren en dromen van voedsel. Een aanrader, zeker en vast met kinderen! Die kunnen zich uitleven in een nagemaakte supermarkt, een cinemazaaltje met winkelkarretjes, een spel waarbij je een maaltijd maakt voor mensen met een verschillend geloof en heel wat filmpjes in de expo.

Een tentoonstelling die je maag doet rammelen, nog tot 3 juni 2012 te bekijken in Tour & Taxis, Brussel.
Inkom: 12 euro (kortingtarieven voor gezinnen, kinderen, studenten, leerkrachten, groepen en B-dagtrips). Op vertoon van de kortingbon uit Visie van deze week  betaal je slechts 9 euro!

www.expo-aantafel.be

1. Omdat je allesbehalve leeghoofdige Hollywood-komedies voorgeschoteld krijgt.

2. Omdat je op een aangename manier te weten wil komen hoe de financiële crisis ontstond (“The Inside Job”), hoe je eten op je bord belandt (“Smakelijk eten”) en of een relatie tussen een Turkse Gentenaars en een wulpse jongedame wel een toekomst heeft (“Turquaze“).

3. Omdat ‘De Groene Loper’ als sociaal en ecologisch filmfestival tenminste toch een prijs zou moeten krijgen voor Meest Originele Filmfestivalnaam.

4. Omdat het Gentse dj-duo The Rudies de filmweek komt afsluiten met een knallende party.

5. Waar kan je anders nog naar de cinema voor de bespottelijke prijs van 2 of 4 euro?

Nog tot en met donderdag 10 november in De Centrale in Gent.

Een organisatie van het Gents Milieufront (GMF), ACV Gent-Eeklo en De Centrale. De filmweek wordt afgesloten met een spetterende fuif.

www.groeneloper.be
4 /2 euro (VVK + leden)
VVK : Uitbureau Gent en GMF

Programma:

‘Een glimlachfilm’, zo omschrijft regisseur Frank Van Passel ‘Het varken van Madonna’, die vanaf 9 november in de Belgische zalen draait. En je mag het gerust een understatement noemen: zelden zo gelachen met koppige, West-Vlaamse dorpsbewoners en met te vlotte salesboys uit Brussel. En een traantje weggepinkt, stiekem, terwijl de filmcritici  rondom met ernstige blik aantekeningen zaten te maken. Want behalve humor heeft ‘Het varken van Madonna’ ook een verdomd schone boodschap.

Het verhaal laat zich niet makkelijk samenvatten, maar we doen toch een poging: de vlotte salesman Tony Roozen (Kevin Janssens) komt aangewaaid vanuit Brussel om zijn robovarken Porki te slijten aan de West-Vlaamse varkensboeren. Maar hij strandt met autopech in het door God en iedereen -behalve de heilige maagd zelve- verlaten dorpje Madonna. Wat Tony daar op zijn weg vindt, had hij nooit kunnen dromen en moet je zelf ontdekken in de film. Maar we verklappen alvast dat er een schone dorpsjuf -Marie Glorie-, een kranig oud besje, een soldaat uit de Eerste Wereldoorlog en een koppige burgemeester in voorkomen.

De vreemdeling, hoe hulpeloos ook, komt het rustige dorpsleven in de Madône ernstig verstoren. De dorpslui bekijken Tony’s maniertjes -een brede tandpastasmile en de duimen omhoog- en bizarre taalgebruik -”triple kiss, baby!”- met compleet onbegrip. Ze smijten zelf met ‘God jummenas’-en en West-Vlaamse ‘stutte me zwinnekoppe’, maar hun aandacht gaat vooral naar de heersende politieke discussie in het dorp. Wordt de toegangsweg naar Madonna verbreed, of komt er een nieuwe?

Zure melk

Mooi en vooral hilarisch herkenbaar, die dorpssfeer: de complete stilte wanneer een vreemdeling het dorpscafé binnenstapt, het uitzetten van de gsm-mast ‘omdat de koeien daar zure melk van krijgen’, en de eindeloze debatten en ruzies- die ertoe leiden dat alles uiteindelijk bij het oude blijft. Ook de wanhoop waarmee Tony Roozen vasthoudt aan zijn commerciële praatjes en zijn verlangen om gsm-ontvangst te krijgen, doet grijnzen. Je beseft véél sneller dan Tony zelf dat het hem deugd zal doen om in deze middle of nowhere terecht te komen.

Gesneuvelde soldaat

Maar we doen de film oneer aan: Het varken van Madonna gaat over véél meer dan een verdwaalde handelsvertegenwoordiger en hopeloze dorpspolitiek. Er is ook nog de verschijning van Prosper, een gesneuvelde soldaat uit de Eerste Wereldoorlog. Een triestiger plek om te sterven kan je je niet bedenken: de jonge kerel sprong in een beerput om te ontsnappen aan het mosterdgas in de loopgraven, maar dat kon hem niet baten.

Wat Prosper in dit hele verhaal komt doen, en welke fantastische rol het varken Porki uiteindelijk speelt in deze film, kunnen we niet verklappen. Maar ga gerust kijken: Het varken van Madonna is geen cultfilm of prijsbeest voor de wereldwijde filmfestivals, maar zal je doen glimlachen van plezier. De regisseur heeft het persoonlijk beloofd.

Lieve Van den Bulck

Het varken van Madonna (België, 2011).
Regisseur: Frank Van Passel (o.a. De smaak van De Keyser, SM-rechter, My Queen Karo)
Met: Kevin Janssens, Wine Dierickx, Nico Sturm, Wim Opbrouck, Marijke Pinoy, Frank Focketyn…
In de bioscoop vanaf 9 november.

Luxemburg, dat is in de league van de kleine toneelgezelschappen een specialleke. Ze spelen hun verhalen in cultuurhuizen, maar net zo goed in gezellige huiskamers, vaak in buurten die bekendstaan als ‘moeilijk’.

In de nieuwste voorstelling van Luxemburg ‘Botst het niet dan klinkt het’ kijkt het kinderpubliek binnen in een Flat. Daar is het niet altijd makkelijk samenleven. De muren hebben oren en de deurmatten pootjes. Buren zingen het behang van de muren.

‘Botst het niet dan klinkt het’ wordt gespeeld in appartementen in verschillende sociaal- en cultureel gemengde buurten van Antwerpen: het Kiel, Linkeroever, Luchtbal. Er zijn nog voorstellingen op 22, 26 en 29 oktober.

Gent, Leuven, Brussel

Goed nieuws ook voor niet-Antwerpenaren: Luxemburg gaat op reis! Het gezelschap trekt met de voorstellingen van het project ‘Bij de buren’ naar kinderen (4+) uit kansengroepen in Leuven, Gent en Sint-Jans-Molenbeek. Twee duo’s acteurs gaan daarvoor op stap met een koffer vol prentenboeken, en vertellen en spelen een voorstelling in de huiskamers. In Leuven richt het project zich ook op kinderen die in een instelling verblijven.

Een voorsmaakje van ‘Botst het niet dan klinkt het’?

Meer info en speeldata: www.luxemburgvzw.be