Theater: Boon (Antje De Boeck en Rony Verbiest)

9 oktober 2010 at 09:59 Plaats een reactie


 

"Boon": het leven zoals het is in de kantine van ’t fabriek of aan de toog van café De Rappe Duif (foto: Kristel Jappens)

 

Ze speelde al Ondine en Rosa in theaterproducties De Kapellekensbaan en Vergeten Straat, en in de film Daens was ze Nette. Maar dat waren allemaal rollen die ze kreeg aangeboden. Met Boon koos Antje De Boeck om samen met accordeonist Rony Verbiest zélf iets te maken over de grote volksschrijver. Vraag ons niet hoe je dat “iets” omschrijft. Maar het is – excusez le mot – godverdomme schoon.

Helemaal aan het einde van de voorstelling leest, neen declameert, Antje De Boeck het slot van De Kapellekensbaan. De oude bultkarkas, een personage uit dat boek, vindt het verhaal waarin hij figureert maar niks. Mocht hij zelf een boek schrijven, ’t zou gaan over een straatarm meisken dat verliefd wordt op de zoon van de notaris of van den burgemeester maar opzij wordt geschoven als diezelfde zoon voor doktoor gaat studeren op de juniversitijt. Triest, dat wel. Maar op het einde van zijn boek, als het meisken op haar sterfbed ligt, zou alles in orde komen. Aldus de oude bultkarkas. “Dat zou een boek zijn”, zegt hij tegen Boon, “Maar uw boek zal weeral geen boek zijn, er zal niets in staan over het leven GELIJK HET LEVEN IS.”

Als je één zaak De Boeck en Verbiest niet kan verwijten, is dat ze geen voorstelling gemaakt hebben GELIJK HET LEVEN IS. Boon ís het leven zoals het is in de kantine van ’t fabriek of aan de toog van café De Rappe Duif. Het stuk gaat over schoonheid en lelijkheid, over dit, dat en ’t gindste. Over in een Franse colère schieten en u tien minuten na uw uitbarsting afvragen waarom.

Foto: Bij' De Vieze Gasten

Antje De Boeck zingt, vecht, huilt, bidt, lacht, danst en bewondert met een begeestering waar je bijna schrik van krijgt. België’s beste accordeonist Rony Verbiest, zoon van een Zelzaatse cafébaas-fabrieksarbeider, bewijst dat le piano des pauvres past bij de werkmens zoals mosselen bij friet.

Boon, de twijfelaar

Antje De Boeck was vijftien toen ze Mijn Kleine Oorlog cadeau kreeg. “Ik zat toen in de Latijn-Griekse”, vertelt ze in een gesprek met Visie. “Zijn taalidioom, zijn kwaadheid en genuanceerdheid tegelijk: ik was diep, diep getroffen.” En de volgende jaren zou de schrijver met de korte beentjes haar alleen maar blijven achtervolgen. De Kappellekensbaan op de planken? Antje De Boeck in de rol van Ondine. Vergeten Straat op de planken? Antje De Boeck kruipt in de huid van Rosa. Stijn Coninx die Pieter Daens verfilmt? Antje De Boeck wordt Nette. “Ik vond het tijd om zélf iets te doen rond Boon.”

“Maar hoe begint ge daar in godsnaam aan”, vraagt De Boeck zich af aan het begin van de voorstelling. Boon is een huis met veel kamers. Er is de viezentist en de tedere revolutionair. Maar je kan niet alles behandelen. De Boeck en Verbiest houden het dus vooral bij Boon de twijfelaar, bij de mens temidden de mensen.

“Zijn verscheurdheid heeft me altijd aangegrepen”, aldus De Boeck. “Het ene moment is hij verontwaardigd, het andere diep ontgoocheld. Ze noemen ‘m een voortrekker van rood. Als je zijn boeken leest, klopt dat natuurlijk. Maar niets menselijks is hem vreemd. Wat maakt het uit, je stem verheffen? Als mens of als artiest? Die vraag kwelde hem.”

“Soms is het stuk goed op dreef en dan valt het weer stil”, zei onze maat gespeeld klagerig na de première in cultureel centrum De Werf, onder de Aalsterse fabrieksschoorstenen waar Boon zoveel boeken aan wijdde. Het is inderdaad dat soort stuk. Wie een hekel heeft aan atypisch theater kan dat beter in zijn achterhoofd houden.

Maar zoals je jazz moeilijk kan verwijten dat het jazz is, of rock dat het rock is, kan je ook De Boeck en Verbiest moeilijk verwijten dat ze een stuk gemaakt hebben zonder begin, midden en einde. Boon is het leven zelf: het is een gekrioel waarin hier en daar en ginder van alles tegelijk gebeurt. En bij momenten is het ontroerend schoon.

Thomas Blommaert

De volledige speellijst van Boon vind je op www.culturavof.be/voorstelling_detail.php?program=628

Advertenties

Entry filed under: Theater. Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .

Film: Filmfestival Gent Dure woorden – literaire avond rond armoede

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Welkom op de blog van Visie! Hier vind je…

films
boeken
theater
expo’s
vakantie- en actietips
jeugd
Ideeën of een reactie? Laat ze zeker achter!

Aantal bezoekers

  • 214,425 bezoekers

%d bloggers liken dit: