Film: Balada triste de trompeta

11 mei 2011 at 12:21 Plaats een reactie


Een klassiek filmverhaal: twee mannen zijn verliefd op dezelfde vrouw en vechten voor haar liefde. Alleen wordt dat in ‘Balada triste de trompeta’ geen Disney-story, maar eerder een ‘Belle en de twee beesten’, een wrang verhaal met een noodlottige afloop.

De Spaanse regisseur Alex de la Iglesia haalt voor deze film twee clowns uit de kast. Javier, een lamme goedzak, voorbestemd om als trieste clown de vernederingen van de grappige clown te ondergaan. En Sergio, op de piste de lieveling van de kinderen maar daarbuiten een vloekende en agressieve zatlap: “Moest ik geen clown geworden zijn, dan was ik geëindigd als moordenaar”, beweert hij bloedserieus. Geen kijker die daar aan twijfelt. Natalia, de betoverend mooie acrobate van het circus, doet de twee karakters ontvlammen en spectaculair exploderen.

Franco

Tegen de achtergrond van de Spaanse burgeroorlog en vervolgens de dictatuur van Franco voel je hoe Javier, Sergio en Natalia langzaam maar zeker ontsporen. Begint ‘Balada triste de trompeta’ nog met een onschuldige scène met lachende kindertjes, al snel wordt het circuspersoneel ingelijfd bij het republikeinse leger en tegen het einde van de film zit je tussen je vingers door naar de film te kijken. Het loopt niet goed af, dat voel je vanaf de eerste seconde. Het trieste personage van lachende clown Sergio, en de verwrongen lach van trieste clown Javier slepen je naar een groteske eindscène die nog lang in je geheugen gegrift zal staan.

Bijtend zuur

Quentin Tarantino is fan, en na het zien van ‘Balada triste de trompeta’ wordt duidelijk waarom: de noodlottige dramatiek, de spitante dialogen en het vele geweld in de film zouden ideetjes kunnen zijn van mister Kill Bill. Dapper is de filmkijker die onbewogen naar het scherm blijft kijken wanneer clown Javier zijn gezicht verminkt met bijtend zuur en een strijkijzer. Maar regisseur de la Iglesia wil niet gewoon maar je afgrijzen opwekken met die misselijkmakende scène: het resultaat van de verminkingen is een permanent, luguber clownsgezicht waar veel symboliek in zit.

Valle de los Caídos

Wrang, noodlottig, bloed, geweld en miserie: waarom zou je dan nog naar deze film gaan kijken? Omdat het een meesterwerkje is, dat je het slechtste in de mens ook doet begrijpen. Omwille van de prachtige fotografie en de onvergetelijke tragiek; twee clowns die elkaar naar het leven staan, dat heeft net iets meer dan twee doordeweeks mannen die elkaar willen vermoorden.

En het einde kunnen we niet verklappen, maar dat je bij die scène aan je adem zal inhouden van spanning en ontzetting, dat staat vast. Wie na deze film ooit het Santa Cruz del Valle de los Caídos bezoekt, het gigantische kruis dat Franco liet oprichten in de buurt van Madrid, zal het monument nooit meer op dezelfde manier bekijken. En hetzelfde geldt voor de volgende keer dat je een bezoekje aan het circus brengt.

Lieve Van den Bulck

Balada triste de trompeta
Regisseur: Alex de la Iglesia
Acteurs: Santiago Segura, Antonio de la Torre, Fernando Guillen Cuervo

Release op 22/6/2011

Entry filed under: Film. Tags: , , , , , , , .

Film: Plastic Planet Boek: Vrijgevochten (Sanije Halili & Diane Broeckhoven)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Welkom op de blog van Visie! Hier vind je…

films
boeken
theater
expo’s
vakantie- en actietips
jeugd
Ideeën of een reactie? Laat ze zeker achter!

Aantal bezoekers

  • 208,756 bezoekers

%d bloggers op de volgende wijze: